OsiosArseniosὍταν τό Φεβρουάριο τοῦ 2001 ἀρχίζαμε τήν προσπάθεια τῆς ἐπισκευῆς τοῦ Ἱεροῦ ἀπό τά σημάδια τοῦ καταστροφικοῦ σεισμοῦ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1999, εἴχαμε συμπεριλάβει στό σχεδιασμό αὐτό καί τήν μετατροπή τοῦ βοηθητικοῦ χώρου, πού ὑπῆρχε στό ἀριστερό ἐξωτερικό περίγραμμα τοῦ κυρίως κτίσματος, σέ παρεκκλήσιο-ἐξομολογητήριο. Μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἔγιναν οἱ ἀπαραίτητες ἐργασίες. Τελικά ἀπ’ ὅλες αὐτές τίς ἐργασίες στηρίξεως καί μικρῆς πρός τά ἀνατολικά ἐπεκτάσεως, ἔγινε καί μιά ριζική ἀνακαίνιση τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ Ἱ. Ναοῦ.

Ἔφθασε καί ἡ στιγμή τῆς διαμορφώσεως τοῦ βοηθητικοῦ χώρου σέ παρεκκλήσιο. Σκεφθήκαμε καί τά τῆς ἀφιερώσεως του σέ κάποιο ὄνομα Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀρχικά βρέθηκα σέ ἀμηχανία. Πολλοί οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησία μας. Ποιό νά ἐπιλέξουμε;

Κάποια ἡμέρα ἔψαχνα κάτι σ’ ἕνα παλαιό ἀρχεῖο, ἐκεῖ βρῆκα ἕνα φυλλάδιο πού ἔχει ἐκδόσει τό 1966 ἡ Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Τίτου Ἡρακλείου Κρήτης, πού ὁ συντάκτης του π. Ἠλίας Βολονάκης, ἔκανε ἐκτενή ἀναφορά σ’ ἕνα ὄνομα νέου Ἁγίου, τοῦ ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου. Τό ἔντυπο αὐτό ἔδωσε τό ἔναυσμα γιά νά μορφοποιηθεῖ  στήν ἀναζήτησή μας ἡ ὀνομασία τοῦ μικροῦ παρεκκλησίου μας.

Στή συνέχεια τό ἔργο τοῦ νέου ὁσίου τῶν ἡμερῶν μας Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου «Ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης», ἔδωσε νέες σκέψεις καί τελικά καταλήξαμε στήν ἀφιέρωση τοῦ μικροῦ μας παρεκκλησίου στήν ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου. Στίς 10 Νοεμβρίου 2007 ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ ὁσίου μας, πού ἐδῶ καί μερικά χρόνια γιορτάζουμε στήν Ἐνορία μας ἔγιναν τά θυρανοίξια τοῦ μικροῦ παρεκκλησίου ἀπό τόν Πανασιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη πατέρα Ἱερόθεο, Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως.

Οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ἡ «ἐν Χριστῷ καινή κτίσις» (Β’ Κορ. 5, 16). Πολλοί ἀπ’ αὐτούς μέ τό αἷμα τοῦ μαρτυρίου τους, οἱ μάρτυρες, πολλοί μέ τά δάκρυα τῆς μετανοίας, ἀλλά καί τόν ἱδρώτα τῆς ἀσκήσεώς τους, οἱ ὅσιοι, ἐπαναβεβαίωσαν τό «πρωτόκτιστον κάλλος», τό ὁποῖο τελικά καί κατέκτησαν.

Οἱ ἅγιοι εἶναι χαριτωμένοι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλά καί στεφανωμένοι ἀπό τόν ἀγωνοθέτη Χριστό.

Ὅλοι οἱ ἅγιοι εἶναι χαριτωμένοι  ἔχουν ἀποκτήσει τήν παραδείσια ὀμορφιά, πού εἶχε ὁ προπάτορας Ἀδάμ «πρό τῆς παρακοῆς».

Ὅλοι οἱ ἅγιοι ἀξιώθηκαν μέ «τόν καλό τους ἀγώνα» νά ντυθοῦν μέ τό θαβώριο φῶς, ἀφοῦ βίωσαν μέ τή ζωή τους τό ἀναστάσιμο φῶς. Γι’ αὐτό καί γύρω ἀπό τό κεφάλι τους εἰκονίζεται ἕνα φωτοστέφανο. Τό φωτεινό τους στεφάνι πάνω στά κεφάλια τους δείχνει καθαρά αὐτή τήν βιουμένη πραγματικότητα.

Οἱ ἅγιοι ἔχουν ἀποκτήσει τήν παρρησία πρός τόν ἅγιο Θεό. Ἔχουν γίνει μεσίτες τῆς χάριτος. Χαριτωμένοι ὅπως εἶναι, χορηγοῦν, μεσιτεύουν, μέσα ἀπό τίς δωρεές τῶν ἰάσεων καί τῶν πολλαπλῶν θαυματουργιῶν τους, σ’ ὅλους ἐμᾶς τούς «περιλειπομένους» πολλαπλές εὐεργεσίες. 

Μέ τούς ἁγίους ἡ ἐπαναστατημένη, καί γι’ αὐτό ἐκπεσοῦσα, ἀνθρώπινη φύση ἐπανέρχεται πάλι στό «κατά φύσιν» καί γεύεται τό «ὑπέρ φύσιν».  Οἱ ἅγιοι κατανικοῦν τά ἐμπόδια τοῦ κόσμου, ἐσωτερικά καί ἐξωτερικά, ἐνῶ καί ἡ ἴδια ἡ κτίση, ἀκόμη καί αὐτά τά ἄγρια θηρία ὑποτάσσονται στήν ἁγιασμένη τους φυσιογνωμία. (ἅγιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης, ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ).

Νά σημειώσουμε, ὅτι ἡ ἁγιότητα εἶναι πραγματικότητα πού τήν κατακτοῦν ἄνθρωποι ὄχι μόνο τοῦ χθές, ἀλλά καί τοῦ τώρα, καί τοῦ αὔριο. Πάρα πολλοί πιστοί χριστιανοί, πού ζοῦν στά πέρατα τοῦ κόσμου κάθε στιγμή, μέ τόν προσωπικό τους ἀγώνα ἐπαναποκτοῦν τήν πρωτόκτιστη ὀμορφιά καί χαριτώνονται μέσα στό ἄκτιστο φῶς τοῦ Χριστοῦ.

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ